Filmi artistik Broken Burden, përmes një marrëdhënieje të dhimbshme mes dy personash, problematizon trajektoren e agresionit që përfundon në tragjedi për shkak të paqëndrueshmërisë emocionale të partnerëve në marrëdhënie. Boshti kurrizor i historisë është paaftësia e personazhit kryesor për të përballuar fajin në marrëdhënie, kështu që në vend që të hapet ndaj sugjerimeve të partneres së tij dhe të përjetojë kështu katarsisin e tij, pavarësisht mosmarrëveshjeve të mëparshme dhe qasjes së saj shpesh të ashpër, ai refuzon çdo zgjidhje të arsyeshme për shkak të vetëbesimit të tij të dëmtuar në mënyrë të pakthyeshme.
Në fillim, ai është i vetëdijshëm për veprimet e tij të këqija, por duke arritur në pikën ku duhet t’i pranojë vetes se është i infektuar thellësisht nga paaftësia për t’u marrë me problemet, ai fillon të kërkojë një zgjidhje jashtë komunitetit të tij me partneren. Ai ndjen keqardhje për veten, e konsideron veten viktimë dhe pranon këshillat e një miku mizogjin dhe ksenofob i cili, nën maskën e miqësisë, i jep këshilla gjoja racionale, por në fakt e tërheq atë në një botë urrejtjeje dhe intolerance.
Personazhi kryesor fillimisht ka një dialog me ndërgjegjen e tij, të cilën e ka materializuar në personazhin e shkrimtarit të tij të preferuar, sepse ai ndjen keqdashjen e qëllimeve të mikut të tij, por me kalimin e kohës ai dorëzohet nën presion dhe kalon në mënyrë të pakthyeshme në anën e errët të psikikës njerëzore. Vetë ndërgjegjja e tij e thekson këtë rrezik, por nën presionin e pakënaqësisë, vullnetit dhe vetëbesimit të dëmtuar, dhe pa një strategji daljeje, ai humbet busullën e tij morale.